Tijdens mijn rondzwerf-reis in Marokko ben ik een jaar gestopt! Ik had nooit durven hopen dat het mij echt zou lukken om van deze terminale ziekte af te komen, want ik was echt een verstokte roker (meteen nadat ik 's ochtends de douche uitkwam stak ik een galoise op, dat waren trouwens wel de lekkerste van alle merken haha). Het is in het begin een zware strijd geweest tegen de sigaret en vooral tegen mijzelf. Allen Carr, nicotinekauwgum, sport en dit blog hebben mij door de eerste moeilijke periode heen geholpen. Carr leerde mij dat genieten van een sigaret schijn is omdat het het opheffen van iets negatiefs is (ontwenningsverscijnselen) en niet iets positiefs in zichzelf. Nicotinekauwgum hielp mij de nicotineverslaving te ontkoppelen van het rookgedrag en door de dosis langzaam af te bouwen van de nictotineverslaving af te komen. Dit blog verzachte het ontwennigsleed doordat ik kon lezen dat anderen in het zelfde schuitje zaten en hoe zij hun strijd met de sigaret probeerde te vergemakkelen. Maar terugkijkend denk ik dat 1 gedachte voor mij doorslaggevend was om echt van de sigaret af te blijven; de simpele gedachte dat jij echt ook net zoals alle andere mensen maar een zak cellen bent, een zak cellen die gehoorzaamt aan de natuurwetten en voortijdig zal sterven als je niet ophoudt je continue bloot te stellen aan rook die cellen beschadigt. Het is natuurlijk een open deur dat roken in feite een langzame maar zekere zelfmoord is en alle rokers weten dat ook (inclusief ikzelf maar de rookziekte heeft je zo in de ban dat het nooit echt doordringt), maar het is een tweede om daar echt van doordrongen te zijn, je te beseffen dat jij geen uitzondering zal zijn op die regel.
Nou genoeg gepreekt. Voor de beginners op dit blog, hou vol: na enkele maanden is het ergste voorbij (dan worden de trekmomenten minder lichamelijk en eerder gedachten aan de mogelijkheid om een sigaret te roken) en na een jaar heeft de sigaret zijn grip op je geest vrijwel volledig verloren. Blijf wel voortdurend alert; ik heb vrienden om mij heen weer zien starten met roken omdat ze na een paar maanden dachten de teugels weer wat te kunnen laten vieren (je blijft een ex-junk). Ik blijf zelf ook na een jaar nog steeds alert om niet terug te vallen, al hoewel dat nu eigenlijk geen moeite meer kost. Met de juiste hulpmiddelen, zoals dit blog, is stoppen met roken een haalbare kaart als je maar goed gemotiveerd bent. Heerlijk vooruitzicht toch: niet meer verslaafd zijn aan iets wat je kapot maakt en een lekker gezond lichaam hebben dat veel prettiger aanvoelt.
Ik hoop dat dit blog nog lang zal blijven bestaan en veel mensen hier zal helpen genezen van die verschrikkelijke levensbedereigende rot ziekte die het roken is. Gelukkig ben ik nu genezen en heb ik dit blog niet meer nodig; vaarwel stoprokenblog, bedankt voor de steun!
Zet hem op beginnnende stoppers, je komt er echt vanaf!
Groetjes,
Jurriaan





